Ik zit er doorheen.
Ik zit er even totaal doorheen. De hele wereld raast door, en ik lijk stil te staan. Tuurlijk, ook bij mij gebeuren er leuke dingen, maar er zit me ook een hoop dwars. Ook dingen die niet te verwoorden zijn, en dat maakt het helemaal irritant.
…Maar er is 1 ding dat er toch wel bovenuit steekt. Ik ga dus om met mensen die ik mijn vrienden noem(doh!) maar ik heb het idee dat ik de laatste tijd die mensen ook maar de keel uit hang. Dat ze mij niet aardig vinden, achter mijn rug om over mij praten, alleen maar van mij willen profiteren, en het ergste is, het liefst niet met mij omgaan.
Niet of nauwelijks met me praten. Me half negeren. Doen alsof ik lucht ben. Ja sorry. Als je me irritant vind, of wilt dat ik opflikker, dan zeg dat in mijn gezicht… Maar ga niet opeens altijd met anderen om en laat mij links liggen. Ik heb *de persoon waar dit het meest om gaat* verdomme ook nodig. Alleen heeft die persoon het niet door.
Nou, weet je wat? Als je zo vreselijk je best doet om kortaf tegen me te zijn, en zo min mogelijk met mij om te gaan, terwijl ik je als vriend zag? Nou, weet je? DAN ZAK MAAR LEKKER DOOR DE STRONT! Flikker toch lekker op. Ik red het ook wel zonder jou. En als je me de volgende keer echt nodig hebt, of wel weer met me om wilt gaan, dan krijg maar lekker de klere. Rotkind dat je kunt zijn.
En het toppunt? Jij hebt dit alles niet eens door. Je ziet niet dat je me pijn doet. Je ziet niet dat ik graag met je praat. En daar heb ik t even mee gehad. Morgen is dit vast wel weer over, en krijg ik vragen van mensen om mij heen hoe dit nu zit. Nou, bij deze, ik ga het jullie niet meer uitleggen. Dit is meer dan genoeg uitleg, hiermee moet je t doen, en flikker maar lekker op.
Basta!
(Tot zover mijn meest ge-wel-di-ge humeur ._.’ )
